دوره 10، شماره 2 - ( 6-1396 )                   جلد 10 شماره 2 صفحات 213-224 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Sotoudeheian S, Arhami M. Using linear mixed effect model to estimate ground-level PM2.5: case study for Tehran . ijhe. 2017; 10 (2) :213-224
URL: http://ijhe.tums.ac.ir/article-1-5871-fa.html
ستوده یان سعید، ارحامی محمد. بهره‌گیری از مدل اثرات اختلاط خطی جهت پیش بینی غلظت ذرات معلق در سطح زمین: مطالعه موردی در تهران. سلامت و محیط زیست. 1396; 10 (2) :213-224

URL: http://ijhe.tums.ac.ir/article-1-5871-fa.html


1- گروه مهندسی محیط‌زیست و منابع آب، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران ، Saeed_sotodian@yahoo.com
2- گروه مهندسی محیط‌زیست و منابع آب، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران
چکیده:   (203 مشاهده)
زمینه و هدف: در سال­ های اخیر وضعیت بحرانی غلظت ذرات معلق در کلان­ شهر تهران به‌عنوان معضلی شاخص همواره مورد توجه بوده است. با توجه به محدود بودن شبکه ایستگاه ­های پایش آلاینده­ های هوا و عدم صرفه اقتصادی جهت افزایش ایستگاه­ های موجود، محققین استفاده از تکنیک­ های سنجش از دور را به عنوان روشی اقتصادی و آسان جهت دست­یابی به پوشش مکانی و زمانی کامل از غلظت ذرات معلق پیشنهاد نموده ­اند.
روش بررسی: در مطالعه پیش­ رو پارامتر ماهواره­ای عمق اپتیکی ذرات معلق (AOD) از سنجنده MODIS به همراه پارامترهای هواشناسی جهت توسعه مدل­ آماری اثرات اختلاط خطی و پیش بینی غلظت ذرات معلق در سطح زمین مورد استفاده قرار گرفته است. داده ­های AOD با وضوح مکانی km 3 برای 13 ایستگاه پایش زمینی و داده­ های هواشناسی برای 5 ایستگاه سینوپتیک در سطح شهر تهران برای سال 2013 استخراج شده­ اند.
یافته­ ها: مدل پیشنهادی توانایی پیش­بینی 72-57 درصد تغییرات روزانه غلظت PM2.5 را دارا است. آنالیز زمانی مقادیر تخمین زده شده برای غلظت PM2.5 توانسته است روند موجود در مقادیر اندازه ­گیری شده را با دقت قابل قبولی پیش ­بینی نماید. بهترین عملکرد مدل طی مراحل مدلسازی و اعتبارسنجی مربوط به ماه May سال 2013 است. توزیع مکانی غلظت پیش­ بینی شده توسط مدل دارای همخوانی کاملی با مقادیر اندازه ­گیری شده در ایستگاه­ ها است.
نتیجه ­گیری: با توجه به نقشه توزیع مکانی غلظت PM2.5 پیش ­بینی شده، مناطق مرکزی و شمالی به عنوان آلوده ­ترین بخش ­ها تعیین شده ­اند. نتایج نشان می­ دهد که مدل اثرات اختلاط خطی به همراه پارامتر ماهواره ­ای و متغیرهای هواشناسی دارای توانایی قابل قبولی جهت پیش­ بینی غلظت PM2.5 است.
 
متن کامل [PDF 2900 kb]   (47 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: هوا
دریافت: ۱۳۹۶/۱/۲۴ | پذیرش: ۱۳۹۶/۵/۲۵ | انتشار: ۱۳۹۶/۶/۲۹

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه سلامت و محیط زیست می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2017 All Rights Reserved | Iranian Journal of Health and Environment

Designed & Developed by : Yektaweb