دوره 7، شماره 1 - ( 4-1393 )                   جلد 7 شماره 1 صفحات 65-72 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Navidjouy N, Jalali M, Khorsandi H, Movahedian H. Study of Sludge Processing Units Efficiency in North IsfahanWastewater Treatment Plant to Remove Listeria Species. ijhe. 2014; 7 (1) :65-72
URL: http://ijhe.tums.ac.ir/article-1-5295-fa.html
نویدجوی ناهید، جلالی محمد، خرسندی حسن، موحدیان حسین. بررسی کارایی واحدهای فرآوری لجن در تصفیه خانه فاضلاب شمال اصفهان برای حذف گونه های مختلف باکتری لیستریا. سلامت و محیط زیست. 1393; 7 (1) :65-72

URL: http://ijhe.tums.ac.ir/article-1-5295-fa.html


1- دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، دانشکده بهداشت، مربی گروه مهندسی بهداشت محیط دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، دانشکده بهداشت، مربی گروه مهندسی بهداشت محیط
2- دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، دانشکده تغذیه و علوم غذایی، دانشیار گروه میکروبیولوژی مواد غذایی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، دانشکده تغذیه و علوم غذایی، دانشیار گروه میکروبیولوژی مواد غذایی
3- دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، دانشکده بهداشت، استادیار گروه مهندسی بهداشت محیط دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، دانشکده بهداشت، استادیار گروه مهندسی بهداشت محیط ، hassankhorsandi@yahoo.com
4- دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، دانشکده بهداشت، استاد گروه مهندسی بهداشت محیط دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، دانشکده بهداشت، استاد گروه مهندسی بهداشت محیط
چکیده:   (3795 مشاهده)
زمینه و هدف: لیستریا از جمله باکتری های مقاوم به شرایط هضم لجن است که لیستریا مونوسیتوژنز به عنوان عامل بیماری لیستریوزیس از مهمترین گونه آن است. لجن تولیدی در تصفیه ­خانه­ فاضلاب شمال اصفهان، با استفاده از هاضم های بیهوازی تثبیت گردیده و پس از خشک شدن، جهت کوددهی زمین های کشاورزی استفاده می ­شود. با توجه به اهمیت موضوع، هدف از انجام این مطالعه، بررسی کارایی واحدهای فرآوری لجن به ویژه هضم بیهوازی در حذف و یا کاهش باکتری لیستریا است. روش بررسی: در این مطالعه توصیفی، 13 بار نمونه برداری از واحدهای فرآوری لجن تصفیه خانه فاضلاب شمال اصفهان بطور هفتگی طی سه ماه به روش استاندارد انجام گرفت. برای شمارش و جداسازی باکتری لیستریا در نمونه های لجن، به ترتیب از روش های تخمیر سه لوله ای و استاندارد دپارتمان کشاورزی آمریکا استفاده گردید. لیستریاهای جدا شده، به روش فنوتیپی تایید شده و برای تعیین گونه باکتری از آزمون های بیوشیمیایی تخمیر کربوهیدرات و آزمایش کمپ استفاده شد. یافته ها: میزان آلودگی لجن خام، لجن تثبیت شده و لجن خشک شده به حداقل یکی از گونه های مونوسیتوژنز، ایناکوآ و سیلیگری به ترتیب 100، 92/3 و 53/8 درصد بود. کارایی هاضم های بیهوازی در حذف گونه های لیستریا مونوسیتوژنز، ایناکوآ و سیلیگری به ترتیب 64/7، 39/72 و 100درصد و کارایی بسترهای لجن خشک کن برای حذف گونه های مونوسیتوژنز و ایناکوآ به ترتیب 73/4، 96/68 درصد تعیین گردید. نتیجه گیری: لیستریا مونوسیتوژنز در مقابل شرایط واحدهای فرآوری لجن، از سایر گونه های شناسایی شده مقاوم تر است، بنابراین استفاده از لجن به عنوان کود می ­تواند باعث انتشار این باکتری در محیط و آلودگی محصولات کشاورزی گردد.
متن کامل [PDF 807 kb]   (1469 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۹۳/۵/۲۵ | پذیرش: ۱۳۹۳/۵/۲۵ | انتشار: ۱۳۹۳/۵/۲۵

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه سلامت و محیط زیست می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2017 All Rights Reserved | Iranian Journal of Health and Environment

Designed & Developed by : Yektaweb