fa ارزیابی فنی، محیط زیستی و اقتصادی بهره‌گیری از فناوری کمپوستر در مدیریت پسماند شهری: مطالعه موردی تهران، 1402 عمومى General پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:12pt"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span b="" lotus="" style="font-family:">زمینه و هدف</span></b><span b="" lotus="" style="font-family:">: مدیریت پسماندهای شهری، به‌ویژه در کلان‌شهرهایی مانند تهران که روزانه حدود ۸,۵۰۰ تن پسماند در آن تولید می‌شود، یکی از چالش‌های جدی محیط زیستی و اقتصادی است. سهم مواد آلی فسادپذیر از ترکیب پسماندهای شهری بین ۶۰ تا ۷۰ درصد برآورد می‌شود که نیازمند مدیریت مناسب برای کاهش پیامدهای محیط زیستی است. این پژوهش با هدف ارزیابی امکان‌سنجی فنی، محیط زیستی و اقتصادی فناوری کمپوست‌سازی سریع به‌عنوان روشی نوین در مدیریت پسماندهای آلی تهران انجام شده است</span><span dir="LTR" style="font-size:11.0pt">.</span><span style="font-family:"B Lotus"" lang="FA"></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span b="" lotus="" style="font-family:">روش بررسی:</span></b><span b="" lotus="" style="font-family:"> در این مطالعه، دستگاه کمپوستر با ظرفیت پردازش روزانه </span><span dir="LTR" style="font-size:11.0pt">kg</span><span b="" lotus="" style="font-family:"> 1000 پسماند تر مورد بررسی قرار گرفت. ارزیابی اقتصادی با استفاده از تحلیل هزینه- فایده انجام شد و شاخص‌های مالی از جمله ارزش خالص فعلی، نرخ بازده داخلی، دوره بازگشت سرمایه و شاخص سودآوری</span> <span b="" lotus="" style="font-family:">محاسبه شدند</span><span dir="LTR" style="font-size:11.0pt">.</span><span style="font-family:"B Lotus"" lang="FA"></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span b="" lotus="" style="font-family:">یافته‌ها:</span></b><span b="" lotus="" style="font-family:"> نتایج نشان داد که فناوری کمپوست‌سازی سریع دارای ارزش خالص فعلی 56/6 میلیارد ریال، نرخ بازده داخلی 20/48 درصد و دوره بازگشت سرمایه ۳ سال و ۵ ماه است. همچنین، شاخص سودآوری</span> <span b="" lotus="" style="font-family:">برابر 3/52 محاسبه شد که نشان‌دهنده جذابیت اقتصادی این طرح است. این فناوری علاوه بر کاهش حجم پسماند دفنی و آلودگی محیط زیستی، به کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای، تولید کمپوست باکیفیت و کاهش وابستگی به کودهای شیمیایی کمک می‌کند</span><span dir="LTR" style="font-size:11.0pt">.</span><span style="font-family:"B Lotus"" lang="FA"></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span b="" lotus="" style="font-family:">نتیجه‌گیری:</span></b><span b="" lotus="" style="font-family:"> نتایج مطالعه نشان داد که استفاده از دستگاه کمپوستر با ظرفیت پردازش روزانه </span><span dir="LTR" style="font-size:11.0pt">kg</span><span b="" lotus="" style="font-family:"> 1000 پسماند تر در یک مجتمع مسکونی ۲,۰۰۰ نفری در تهران، از نظر اقتصادی و محیط زیستی توجیه‌پذیر است. این فناوری با بازگشت سرمایه کوتاه‌مدت و کاهش قابل‌توجه پسماند دفنی، می‌تواند به‌عنوان راهکاری مؤثر در مدیریت پسماندهای آلی شهری مورد استفاده قرار گیرد.</span><span arial="" style="font-family:">​</span><span style="font-family:"B Lotus"" lang="FA"></span></span></span></span></span></span><br> &nbsp;</div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:12pt"><span style="line-height:normal"><span style="tab-stops:right 0in 13.5pt .25in"><span style="text-autospace:none"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span style="font-size:11.0pt"><span style="color:black">Background and Objective:</span></span></b><span style="font-size:11.0pt"><span style="color:black"> Managing municipal solid waste in megacities like Tehran, which generates approximately 8,500 tons of waste daily, presents significant environmental and economic challenges. Notably, biodegradable organic materials constitute an estimated 60&ndash;70% of this waste, necessitating effective management strategies to mitigate environmental impacts. This study aims to evaluate the technical feasibility, environmental benefits, and economic viability of implementing rapid composting technology as an innovative approach to managing Tehran&#39;s organic waste.​</span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="line-height:normal"><span style="tab-stops:right 0in 13.5pt .25in"><span style="text-autospace:none"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span style="font-size:11.0pt"><span style="color:black">Materials and Methods</span></span></b><span style="font-size:11.0pt"><span style="color:black">: A composting system with a daily processing capacity of 1,000 kilograms of organic waste was analyzed. Economic evaluation employed cost-benefit analysis, calculating financial indicators such as Net Present Value, Internal Rate of Return, Payback Period, and Profitability Index</span></span><span b="" dir="RTL" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black">.</span></span><span style="font-size:11.0pt"><span style="color:black"></span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="line-height:normal"><span style="tab-stops:right 0in 13.5pt .25in"><span style="text-autospace:none"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span style="font-size:11.0pt"><span style="color:black">Results:</span></span></b><span style="font-size:11.0pt"><span style="color:black"> The rapid composting technology demonstrated an NPV of 56.6 billion Iranian Rials, an IRR of 20.48%, and a PBP of 3 years and 5 months. The PI was calculated at 3.52, indicating strong economic attractiveness. Environmentally, this technology contributes to reducing landfill volume, lowering greenhouse gas emissions, producing high-quality compost, and decreasing reliance on chemical fertilizers.​</span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="line-height:normal"><span style="tab-stops:right 0in 13.5pt .25in"><span style="text-autospace:none"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><b><span style="font-size:11.0pt"><span style="color:black">Conclusion:</span></span></b><span style="font-size:11.0pt"><span style="color:black"> Implementing rapid composting technology for processing 1,000 kilograms of organic waste daily in a residential complex of 2,000 inhabitants in Tehran is both economically and environmentally justifiable. This approach offers a practical and sustainable solution for urban organic waste management.</span></span><span b="" dir="RTL" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black"></span></span></span></span></span></span></span><br> &nbsp;</div> مدیریت پسماند, کمپوست, پسماندهای آلی, اقتصاد پسماند, توسعه پایدار Waste management, Compost, Organic waste, Waste management economics, Sustainable development 505 518 http://ijhe.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2994-1&slc_lang=fa&sid=1 Sara Ghobadi سارا قبادی sara.ghobadi90@yahoo.com Yes Researcher, Green Space and Waste Studies Group, Tehran Urban Research and Planning Center, Tehran, Iran گروه مطالعات خدمات شهری و محیط زیست، مرکز مطالعات و برنامه‌ریزی شهرداری تهران، تهران، ایران Farhad Khosravani فرهاد خسروانی farhad.khosravani@ymail.com No Researcher, Green Space and Waste Studies Group, Tehran Urban Research and Planning Center, Tehran, Iran گروه مطالعات خدمات شهری و محیط زیست، مرکز مطالعات و برنامه‌ریزی شهرداری تهران، تهران، ایران Zohreh Bahmani زهره بهمنی bahmani.zohreh@yahoo.com No Researcher, Green Space and Waste Studies Group, Tehran Urban Research and Planning Center, Tehran, Iran AND Center for Solid Waste Research (CSWR), Institute for Environmental Research, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran 1گروه مطالعات خدمات شهری و محیط زیست، مرکز مطالعات و برنامه‌ریزی شهرداری تهران، تهران، ایران و مرکز تحقیقات مواد زائد جامد، پژوهشکده محیط زیست، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران