fa برآورد اثرات بهداشتی ناشی از مواجهه با آلاینده ذرات معلق کمتر از 10 میکرون با استفاده از مدل Air Q در شهر اهواز در سال 1388 عمومى General پژوهشي Research <p>زمینه و هدف: طبق برآوردهای سازمان بهداشت جهانی تقریبا هر سال 150000 نفر در جنوب آسیا در اثر بیماری های قلبی&ndash; عروقی، تنفسی و سرطان ریه ناشی از آلودگی هوا دچار مرگ زودرس می شوند. نتایج مطالعات در خصوص اثرات کوتاه مدت و بلند مدت به صورت موارد بستری، مراجعه به پزشک، تعداد موارد یک بیماری خاص، مرگ و تعداد سال های از دست رفته زندگی (YOLL) گزارش می شود. در این مقاله هدف این است که به اثر آلاینده PM_¹⁰ بر سلامت انسان پرداخته شود. مدل کامپیوتری (Air Quality Health Impact Assessment) 2.2.3&nbsp; Air Q جهت ارزیابی اثرات سوء ناشی از در معرض قرار گرفتن آلاینده PM₁₀ بر سلامت انسان در اهواز در سال 1388 استفاده گردید. تماس طولانی مدت با ذرات معلق بصورت کاهش در طول عمر شخص، خود را نشان می دهد. میزان شیوع برونشیت و کاهش عملکرد ریوی در بچه ها و بزرگسالان حتی در غلظت های متوسط سالیانه ذرات معلق زیر (20&micro;g/m³ (PM_2.5 و (30&micro;g/m³ (PM₁₀دیده شده است. عمده منابع انتشار ناشی از دخالت بشر در خصوص ذرات معلق ترافیک جاده‌ای(25-10 درصد)، احتراق ثابت(55-40 درصد) و فرایندهای صنعتی(30-15 درصد) هستند. روش بررسی: در این مطالعه داده‌های مورد نیاز از سازمان محیط زیست و سازمان هواشناسی اهواز گردآوری گردید. در مرحله بعد با توجه به خام بودن داده‌ها توسط نرم افزار Excelپردازش (مجموعه دستورات تصحیح دما و فشار، میانگین‌گیری، کد نویسی) داده‌ها انجام گردید. در مرحله آخر داده‌های پردازش شده توسط Excel به مدل Air Qداده شد. این مدل یک ابزار معتبر و قابل اعتماد به منظور برآورد اثرات کوتاه مدت آلاینده‌های هوا توسط سازمان بهداشت جهانی معرفی شده است. این مدل شامل چهار اسکرین ورودی (Supplier، AQ data، Location، Parameter) و دو اسکرین خروجی (Table، Graph) است. یافته‌ها: یافته‌ها نشان دادند که ایستگاه‌های اداره کل و نادری به ترتیب بیشترین و کمترین غلظت PM₁₀را داشته‌‌‌اند، همچنین متوسط سالیانه، متوسط تابستان، متوسط زمستان و صدک 98 این آلاینده در شهر اهواز به ترتیب برابر با 261، 376، 170 و &micro;g/m³ 1268 بوده است. با توجه به نتایج حاصل تعداد کل مرگ‌ها منتسب به تماس با PM₁₀ در یک سال 1165 نفر بوده است. نتیجه‌گیری: نرم افزار Air Q با استفاده از داده‌های پردازش شده توسط اکسل، خطر نسبی، بروز پایه و جزء منتسب را محاسبه نموده و حاصل کار را به صورت مرگ و میر نمایش می‌دهد. ذکر این نکته الزامی است که هیچ مدلی وجود ندارد که بتواند اثرات تمام آلاینده‌ها را یکجا و روی هم برآورد نماید. با توجه به نتایج حاصل تعداد موارد تجمعی مرگ قلبی عروقی با توجه به برآورد حد وسط خطر نسبی در اثر تماس با PM₁₀ طی یکسال 612 نفر بوده است که 52 درصد این تعداد مربوط به غلظت کمتر از &micro;g/m³ 300 است. همچنین تعداد موارد تجمعی مرگ ناشی از بیماری‌های تنفسی با توجه به برآورد حد وسط خطر نسبی در اثر تماس با PM₁₀ طی یکسال 114 نفر بوده است. تعداد تجمعی موارد مراجعه سرپائی به علت بیماری تنفسی منتسب به PM₁₀در یک سال 1551 نفر بوده است. 36 درصد موارد فوق در روزهای با غلظت کمتر از &micro;g/m³ 200 رخ داده است.</p> <p>Background and Objectives: According to the estimates of W.H.O., approximately 150000 persons are annually affected by early death of cardiovascular, respiratory disease, and lung cancer resulted from air pollution in south Asia. The short-term and long-term effects are reported as hospital admission, consulting with a physician, number of special disease, death and years of life lost (YOLL). The purpose of this paper is to discuss the effects of PM₁₀ pollution on human health. AirQ 2.2.3 (Air Quality Health Impact Assessment) Model was used to evaluate adverse health effects caused by PM₁₀ exposure in Ahvaz during 2009. Long-term exposure with suspended particulates are expressed as decreasing personal life. The prevalence of bronchitis and reduced lung function in children and adults, even at annual average concentrations of particulate matter below 20 &micro;g/m³ (PM_2.5) and 30 &micro;g/m³ (PM₁₀) have been observed. Major sources of emissions resulting from human intervention in particulate matter are road traffic (25-10%), stationary combustion (55-40%), and industrial processes (30-15%). Materials and Methods: First, PM₁₀ data was collected from Ahvaz Environment Protection Organization and Meteorological Organization. Then, raw data were processed by Excel software.. Finally, data processed were inputted to AirQ model. This model proved to be a valid and reliable tool to estimate the potential short-term effects of air pollution. This software is provided by the World Health Organization and is used to quantify the health effects of air pollution. This model consists of four input screens (Supplier, AQ data, Location, Parameter) and two output screens (Table, Graph). Results: The highest and lowest PM₁₀ concentration was reported for Headquarter and Naderi stations respectively. Moreover, the annual, summer, and winter means and 98 decimal of this pollutant in Ahvaz City was measured as 261, 376, 170, and 1268 &micro;g/m³ respectively. Total death toll contributed to PM₁₀ was estimated as 1165 cases in 2009. Conclusion: Using data processing in Excel, AirQ software calculates relative risks, attributable proportion, and baseline incidence and the final output would be displayed in the form of death toll. It is noteworthy that there is no model that can estimate the effect of all pollutants together and simultaneously. In addition, it was found that the annual PM₁₀ emission mean, the summer mean, winter mean, and 98 percentile were 261, 376, 170, and 1268 &micro;g/m³ in Ahvaz City. Cumulative number of persons for total number of deaths attributed to PM10 exposure was 1165 in 2009 Out of which, 44% has occurred in the days with concentrations lower than 250 &micro;g/m³. It should be noted that 62% of this value is corresponded to the days with concentrations below 350 &micro;g/m³. The total cumulative number of cardiovascular death attributed to the exposure with PM₁₀ during one year of monitoring was 612 persons. On the other hand, 52% of these cases have occurred in days with PM₁₀ levels not exceeding 300 &micro;g/m³. Cumulative number of Hospital Admissions Respiratory Disease attributed to exposure with PM₁₀ during one year of monitoring was 1551 persons Out of which, 36 % occurred in days with PM10 levels not exceeding 200 &micro;g/m³.</p> نرم افزار Air Q, خطر نسبی, کمی‌سازی, سلامت انسان, اهواز AirQ2.2.3 model, Relative Risk, Baseline Incidence, Attributable proportion, quantification, Health, Ahvaz 117 126 http://ijhe.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-7&slc_lang=fa&sid=1 Gh. Goudarzi غلامرضا گودرزی No Department of Environmental Health Engineering, Faculty of Health, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran. Environmental Technologies Research Center, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran دکتری بهداشت محیط، استادیار دانشکده بهداشت و مرکز تحقیقات فن آوری های زیست محیطی ، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز S Geravandi سحر گراوندی No Departments of Nursing, Faculty of Nursing, Islamic Azad University, Tehran Medical Sciences Branch, Tehran, Iran دانشجوی کارشناسی ارشد ، دانشگاه آزاد واحد علوم پزشکی تهران S Saeidimehr سعید سعیدی مهر No General Managers of NIDC, Naft grand Hospital, The health affaire organization of oils and refineries industry, Ahvaz, Iran رئیس آموزش و پژوهش بیمارستان نفت اهواز M.J. Mohammadi محمد جواد محمدی Mohamadi.m@ajums.ac.ir Yes Department of Environmental Health Engineering, Faculty of Health, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran دانشجوی دکتری دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپوراهواز M Vosoughi Niri مهدی وثوقی نیری No Department of Environmental Health Engineering, Faculty of Health, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran دانشجوی دکتری بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور Sh. Salmanzadeh شکراله سلمان زاده No Infectious and Tropical Diseases Research Center, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran متخصص عفونی، استادیار دانشکده پزشکی و مرکز تحقیقات عفونی و گرمسیری ، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز K Ahmadi Angali کامبیز احمدی انگالی No Department of Environmental Health Engineering, Faculty of Health, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran. Environmental Technologies Research Center, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran دکتری بهداشت محیط، استادیار دانشکده بهداشت و مرکز تحقیقات فن آوری های زیست محیطی ، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز A.K. Neisi عبدالکاظم نیسی No Department of Environmental Health Engineering, Faculty of Health, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran. Environmental Technologies Research Center, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran دکتری بهداشت محیط، استادیار دانشکده بهداشت و مرکز تحقیقات فن آوری های زیست محیطی ، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز A.A. Babaei علی اکبر بابایی No Department of Environmental Health Engineering, Faculty of Health, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran. Environmental Technologies Research Center, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran دکتری بهداشت محیط، استادیار دانشکده بهداشت و مرکز تحقیقات فن آوری های زیست محیطی ، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز