fa مدل سازی فرآیند حذف پرکلرواتیلن از آب بوسیله مانع واکنش دهنده نفوذ پذیر با بستر آهن صفر ظرفیتی تصفیه آب تصفیه آب پژوهشي Research <p>زمینه و هدف: پرکلرواتیلن به دلیل اثرات سوء بهداشتی و پایداری در منابع آب زیرزمینی، در دسته&nbsp; آلاینده های نگران‌کننده قرار دارد. مانع واکنش دهنده نفوذپذیر با بستر آهن صفر ظرفیتی یک ناحیه تصفیه غیرفعال بوده که در آن، اتن های کلره بصورت در محل و از طریق مکانیسم احیای شیمیایی تجزیه می شوند. هدف از انجام این پژوهش، بهینه سازی و مدل سازی تکنولوژی مانع واکنش دهنده نفوذپذیر با بستر آهن صفر ظرفیتی با استفاده از روش رویه پاسخ، برای حذف پرکلرواتیلن از محیط آبی است. روش بررسی: به منظور شبیه سازی مانع واکنش دهنده نفوذپذیر با بستر آهن صفر ظرفیتی، از یک ستون پر شده با ماسه سیلیسی و پودر آهن صفر ظرفیتی استفاده شد و تاثیر سه متغیر pH، ارتفاع ستون یا ضخامت مانع و دبی بر کارایی کلرزدایی کاهشی بررسی گردید. طراحی آزمایش، مدل سازی و آنالیز داده ها از طریق روش رویه پاسخ صورت گرفت. یافته ها: کارایی کلرزدایی حدود 93% در شرایط بهینه (pH برابر با 5، ارتفاع ستون cm26 و دبی mL/min 2) بدست آمد. روند افزایشی pH در طول ستون نشان دهنده حاکم بودن شرایط احیا بر ستون بود. ضریب تعیین 0/98 نیز تطابق بالای نتایج آزمایشگاهی با مقادیر پیش بینی شده حاصل از مدل را نشان داد. نتیجه گیری: با توجه به نتایج، تکنولوژی مانع واکنش دهنده نفوذپذیر با بستر آهن صفر ظرفیتی کارایی بالایی در کلرزدایی پرکلرواتیلن دارد. همچنین با توجه به عدم نیاز به مصرف انرژی، فراوان بودن آهن، عدم تولید محصولات جانبی مضر و هزینه اثربخش بودن، مانع واکنش دهنده نفوذپذیر با بستر آهن صفر ظرفیتی به عنوان یک تکنولوژی پایدار، سبز و دوستدار محیط زیست در تصفیه آب های زیرزمینی مطرح است.</p> <p>Background and objectives: Perchloroethylene (PCE) is categorized as contaminant of concern because of its adverse health effects and persistence in drinking water resources. Permeable reactive barrier with zero valent iron (ZVI-PRB) is a passive zone in which chlorinated ethenes are degraded in situ through the chemical reduction mechanism. The objective of the present investigation was optimization and modelling of ZVI-PRB technology for the elimination of PCE from the aqueous environment using response surface methodology. Materials and methods: In order to simulate ZVI-PRB, a column filled with silica sand and ZVI was used. effects of three variables including pH, column height or barrier thickness and flow on reductive dechlorination efficiency were assessed. Design of experiment, modelling, and data analysis were carried out using response surface method. Results: The dechlorination efficiency was about 93% under optimum conditions (pH=5, 26 cm column height and 2 mL/min flow rate). The ascending trend of pH along the column revealed that the reductive condition was dominant within the column. The R² value of 0.98 also indicated good fitness of the experimental results and model predictions. Conclusion: Based on the results, ZVI-PRB technology has high efficiency in dechlorination of PCE. Likewise, regarding to no need of energy consumption, abundance of iron, no production of harmful by-products and cost-effectiveness, ZVI-PRB is propounded as a stable, green, and environmental friendly technology in groundwater remediation.</p> مانع واکنش دهنده نفوذپذیر, آهن صفر ظرفیتی, کلرزدایی کاهشی, پرکلرواتیلن, روش رویه پاسخ Permeable Reactive Barrier (PRB), Zero Valent Iron (ZVI), Reductive dechlorination, Perchloroethylene (PCE), Response Surface Method (RSM). 31 44 http://ijhe.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-440-1&slc_lang=fa&sid=1 A Eslami اکبر اسلامی No PhD in environmental health, associate professor, Department of environmental health engineering, Shahid Beheshti University of medical sciences, Tehran, Iran. دکترای بهداشت محیط، دانشیار دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی T Ebadi تقی عبادی No PhD in civil and environmental engineering, assistant professor, Department of civil and environmental engineering, Amirkabir University of Technology, Tehran, Iran. دکترای مهندسی عمران و محیط زیست، استادیار دانشکده عمران و محیط زیست، دانشگاه صنعتی امیرکبیر (پلی تکنیک تهران) M Moradi مهسا مرادی Moradi.env@gmail.com Yes MSc student, Department of environmental health engineering, Shahid Beheshti University of medical sciences, Tehran, Iran. دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی F Ghanbari فرشید قنبری No PhD candidate, Department of environmental health engineering, Ahvaz Jundishapur University of medical sciences, Ahvaz, Iran. دانشجوی دکترای بهداشت محیط، دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز