fa بررسی اثر بازدارندگی آنتی بیوتیک مترونیدازول قبل و بعد از فرایند اکسیداسیون پیشرفته UV254/H2O2بر فعالیت متان‌سازی ویژه بیومس بیهوازی فاضلاب wastewater پژوهشي Research <p>زمینه و هدف: دفع ترکیبات داروئی به محیط زیست به عنوان آلاینده‌های نو ظهور، نگرانی قابل توجهی ایجاد کرده و استفاده از روش‌های جدید تصفیه فاضلاب جهت حذف این ترکیبات ضروری بنظر می‌رسد. مطالعه حاضر درصدد بررسی میزان تاثیر بازدارندگی داروی مترونیدازول قبل و بعد از تصفیه با استفاده از فرایند UV254/H₂O₂ بر فعالیت متان‌سازی ویژه جرم زیستی بی‌هوازی است. روش بررسی: تعداد 14 آزمایش هضم بی‌هوازی به روش ناپیوسته قبل و پس از کاربرد فرایند UV254/H₂O₂ در راکتورهای mL500 که 30% جرم زیستی بی‌هوازی و 70% سوبستره بوده، انجام شد. تکنیک مورد استفاده در این مطالعه روش جابجایی مایع بود. مدت هر آزمایش در حدود10 تا 17روز به طول انجامید. یافته‌ها: میزان بیومتان تجمعی در غلظت‌های 1، 5، 10، 25، 50 و mg/L 100 داروی مترونیدازول بترتیب 34/04، 95/12، 100/86، 3/28، 27/88 وmL 6/97 اندازه‌گیری شد. این میزان با کاربرد فرایند پیش تصفیه به مدت min 60 در غلظت‌های 25، 50 و mg/L80 بترتیب 800/73، 243/54 و mL 10/66 و در مدت زمان min90 در غلظت‌های 80، 120 و mg/L150 بترتیب تولید بیومتان به میزان 377/2، 380/48 و mL63/14 مشاهده شد. نتیجه‌گیری: داروی مترونیدازول در غلظت‌های مختلف بر کارایی هاضم‌های بی‌هوازی اثر بازدارندگی دارد و بنابراین نیاز به یک روش پیش تصفیه موثر برای کاهش این اثر مورد نیاز است. فرایند UV254/H₂O₂روشی موثر برای تجزیه و تبدیل مترونیدازول به ترکیبات ساده‌تر و قابل تجزیه بیولوژیکی بیشتر برای مصرف باکتری‌های بی‌هوازی و در نتیجه افزایش بیوگاز تولیدی در هاضمها است.</p> <p>Background & Objectives: Disposal of pharmaceutical compounds to environment as an emerging pollutants cause concerns significantly and it is necessary to use new methods of sewage treatment for removal of these compounds. The aim of this study was to investigate the inhibition effects of metronidazole before and after using UV254/H₂O₂ process on specific methanogenic activity of.anaerobic biomass. Materials & Methods: Fourteen anaerobic digestion tests were carried out at batch scale before and after using UV254/H₂O₂ process in 500 ml reactors with 30% anaerobic biomass and 70% substrate. The liquid displacement method was used. Duration of each test was in the range of 10-17 days. Results: Cumulative Biomethane production in concentrations of 1, 5, 10, 25, 50, and 100 mg/l metronidazole was 34.04, 95.12, 100.86, 3.28, 27.88, and 6.97 ml respectively. This production was 800.73, 243.54, and 10.66 ml in concentrations of 25, 50, and 80 mg/l respectively using UV254/H₂O₂ process as pretreatment at 60 min retention time. Biomethane production in concentrations of 80,120, and 150 mg/l was 377.2, 380.48, and 63.14 ml respectively at 90 min retention time. Conclusion: Different concentrations of metronidazole had an inhibition effect on anaerobic digestions and therefore the efficient pretreatment method is needed to reduce this inhibition effect. The UV254/H₂O₂ process is an effective method for degradation and conversion of metronidazole to more biodegradable compounds for anaerobic bacteria consumption and, in turn, to increase biogasproduction in anaerobic digestions.</p> هضم بی‌هوازی, داروی مترونیدازول, متان‌سازی ویژه جرم زیستی, فرایند اکسیداسیون پیشرفته Anaerobic digestion,metronidazole ,specific biomass methanogenic activity (SMA),advanced oxidation process 481 490 http://ijhe.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-418-1&slc_lang=fa&sid=1 S. A. Mirzaee سید عباس میرزایی No Environment Research Center, Isfahan University of Medical Sciences (IUMS), Isfahan, Iran; Department of Environmental Health Engineering, School of Health, IUMS, Isfahan, Iran.Department of Environmental Health Engineering, School of Health, Ilam University of Medical Sciences, Ilam, Iran. دانشجوی کارشناسی ارشد، مرکزتحقیقات محیط زیست،دانشگاه علوم پزشکی اصفهان M.M Amin محمد مهدی امین No Environment Research Center, Isfahan University of Medical Sciences (IUMS), Isfahan, Iran; Department of Environmental Health Engineering, School of Health, IUMS, Isfahan, Iran. دکترای تخصصی مهندسی بهداشت محیط، مرکزتحقیقات محیط زیست، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان M Sarafraz منصور سرافراز No Environment Research Center, Isfahan University of Medical Sciences (IUMS), Isfahan, Iran; Department of Environmental Health Engineering, School of Health, IUMS, Isfahan, Iran. دانشجوی کارشناسی ارشد، مرکزتحقیقات محیط زیست،دانشگاه علوم پزشکی اصفهان M Heidari مهناز حیدری No Environment Research Center, Isfahan University of Medical Sciences (IUMS), Isfahan, Iran; Department of Environmental Health Engineering, School of Health, IUMS, Isfahan, Iran. دانشجوی کارشناسی ارشد، مرکزتحقیقات محیط زیست،دانشگاه علوم پزشکی اصفهان M.M Ahmad Moazzam محمد مهدی احمد معظم mehdi.amoazzam@gmail.com Yes Environment Research Center, Isfahan University of Medical Sciences (IUMS), Isfahan, Iran; Department of Environmental Health Engineering, School of Health, IUMS, Isfahan, Iran. دانشجوی کارشناسی ارشد، مرکزتحقیقات محیط زیست،دانشگاه علوم پزشکی اصفهان