fa بررسی کارایی حذف آنتی بیوتیک تتراسایکلین از محلول های آبی با استفاده از فرایند نانوسونوشیمیایی و ارزیابی تاثیر پارامترهای موثر بر فرایند تصفیه آب تصفیه آب پژوهشي Research <p>زمینه و هدف: از میان انواع مختلف آنتی بیوتیک ها، تتراسایکلین ها دومین گروه شایع آنتی بیوتیک ها از نظر تولید و مصرف در سراسر جهان هستند که ورود آنها به فاضلاب خانگی می تواند منجر به آلودگی منابع آب شود. هدف از مطالعه حاضر بررسی کارایی فرایند نانوسونوکاتالیستی در حذف آنتی بیوتیک تتراسایکلین از محیط آبی است. روش بررسی: در این مطالعه میزان اثربخشی فرایند سونولیز به تنهایی و نیز به همراه نانوذرات TiO₂ و پراکسید هیدروژن در حذف آنتی بیوتیک تتراسایکلین با تحت مواجهه قرار دادن غلظت های مختلف این آلاینده در یک راکتور تحت فرکانس های KHz 35 و KHz 130 مورد مطالعه قرار گرفت. غلظت باقیمانده تتراسایکلین با استفاده از دستگاه HPLC مجهز به دتکتور UV و ستون C18 فاز معکوس قرائت شد. یافته ها: نتایج حاصله نشان داد که کاربرد اولتراسونیک به تنهایی کارایی ناچیزی در حذف این آلاینده دارد و در بهترین شرایط حداکثر 20/3% حذف تتراسایکلین در فرکانس KHz 35 صورت پذیرفت. کاربرد TiO₂ به همراه اولتراسونیک کارایی حذف را بهبود بخشید و با افزایش غلظت نانوذره تاmg/L 250 راندمان حذف افزایش یافت اما پس از آن افزایش دوز نانوذره تاثیری بر میزان حذف نداشت. بهترین راندمان حذف با افزودن پراکسید هیدروژن به فرایند US/TiO₂ به میزان mg/L 100 در pH برابر با 4 حاصل شد که تحت این شرایط حذف 94/3% غلظت آنتی بیوتیک تتراسایکلین، بعد از min60 زمان تماس حاصل گردید. نتیجه‌گیری: نتایج حاصله از این مطالعه نشان داد که فرایند سونوکاتالیستی با کاربرد TiO₂ و H₂O₂ به عنوان یک اکسیدان، بسیار موثر بوده و می توان از این فرایند برای حذف آنتی بیوتیک تتراسایکلین از محلول های آبی استفاده نمود.</p> <p>Background and Objectives: Among the different types of antibiotics, tetracycline antibiotics are the second most common group around the world that their entrance into domestic sewage can result in contamination of water sources. The aim of this study was to investigate the efficacy of the nano-sonocatalytic process on removal of tetracycline antibiotics from aqueous solutions. Materials and Methods: In this study, the effectiveness of ultrasonic irradiation without and with TiO₂ nanoparticles and hydrogen peroxide were studied in tetracycline antibiotics removal. For this purpose, a reactor different concentrations of tetracycline was exposed to two irradiation frequencies of 35 and 130 KHz. Concentration of residual antibiotic was measured using HPLC equipped with a C18 reverse phase column and a UV detector. Results: It was found that the efficacy of ultrasonic irradiation alone in removal of this pollutant was negligible and at the best conditions only 20.3% removal was achieved at the frequency of 35 KHz. Addition of TiO2 nanoparticles improved the removal efficiency the removal rate increased with the increase in TiO₂ concentration until 250 mg/L, after which it remained approximately stable. The best removal efficiency was achieved by adding 100 mg/l hydrogen peroxide to US/TiO₂ process at pH 4 in which 94.3% removal was achieved after 60 minute. Conclusion: The results of this study showed that the sonocatalytic process using TiO₂ nanoparticles and along with adding H₂O₂ as an oxidant is very effective and can be used for removal of tetracycline antibiotics from aqueous solutions.</p> آنتی بیوتیک, تتراسایکلین, سونوکاتالیست, پراکسید هیدرژون Antibiotic, Tetracycline, Sonocatalyst, Hydrogen Peroxide 141 152 http://ijhe.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-81-2&slc_lang=fa&sid=1 M Hoseini محمد حسینی No PhD Student of Environmental Health Engineering, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran دانشجوی دکتری بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران Gh.H Safari غلامحسین صفری No PhD Student of Environmental Health Engineering, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran دانشجوی دکتری بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران H Kamani حسین کمانی No Academic Instructor, Health Promotion Research Center, Zahedan University of Medical Sciences, Zahedan, Iran مربی، مرکز تحقیقات ارتقاء سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان J Jaafari جلیل جعفری No PhD Student of Environmental Health Engineering, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran دانشجوی دکتری بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران A.H Mahvi امیر حسین محوی ahmahvi@yahoo.com Yes Assistant Professor, Department of Environmental Health Engineering, School of public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. استادیار، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران