دوره 11، شماره 4 - ( 12-1397 )                   جلد 11 شماره 4 صفحات 613-626 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران
2- مرکز تحقیقات سلامت و محیط زیست، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران ، haslani@tbzmed.ac.ir
چکیده:   (1217 مشاهده)
زمینه و هدف: استفاده از استخرهای شنا به‌عنوان یک مرکز ورزشی و تفریحی روز به روز عمومیت بیشتری پیدا می­ کند. عدم رعایت استانداردهای بهداشتی از نظر ویژگی­ های فیزیکوشیمیایی، میکربی و سایر پارامترهای بهداشت محیطی، می­ تواند این ورزش سالم و مفرح را به منبعی برای انتقال و شیوع انواع بیماری ­ها تبدیل نماید. به‌دلیل اهمیت حفظ راحتی، بهداشت و سلامت شناگران، این مطالعه با هدف بررسی و تحلیل وضعیت بهداشت محیطی، فیزیکوشیمیایی و میکربی استخرهای شنای شهر تبریز انجام شد.
روش بررسی: در این مطالعه مقطعی با رویکرد توصیفی، چک لیست بازرسی آیین نامه ماده 13 استخرهای مورد مطالعه (10 استخر دولتی و 22 استخر خصوصی) از واحد بهداشت محیط مرکز بهداشت شهرستان تبریز دریافت و بر طبق بازرسی­ های انجام شده در زمستان 95 و تابستان 96 اطلاعات مرتبط با اهداف مطالعه از چک لیست استخراج شد. آنالیز داده­ ها با استفاده از نرم­افزار Excel، SPSS,23 و آزمون آماری ﻛﺎی دو (Chi-squared) انجام شد.
یافته­ ها: میانگین تطابق پارامترهای فیزیکوشیمیایی با استانداردهای موجود در دو فصل برای استخرهای دولتی 67/5 درصد و برای استخرهای خصوصی 65 درصد بود. در بین پارامترهای فیزیکوشیمیایی کلر آزاد باقیمانده نسبت به سایر موارد میزان مطابقت کمتری با استاندارد داشت. به‌طور میانگین در فصل تابستان 49/5 درصد و در زمستان 28 درصد استخرهای مورد مطالعه دارای آلودگی باکتریایی بودند.
نتیجه­ گیری: مقادیر کلر آزاد باقیمانده در قسمت استخر، جکوزی و چیلر حاکی از ضعف مدیریت و راهبری استخرها و پتانسیل بالای بیماری‌زایی بوده لذا نیاز به پایش مستمر وضعیت بهداشتی استخرها و تدوین برنامه نظارتی هدفمند توسط مقامات محلی به‌ویژه در مورد کنترل استخرهای خصوصی، احساس می­ شود.
 
واژه‌های کلیدی: استخرهای شنا، بهداشت محیط، آب، تبریز
متن کامل [PDF 2005 kb]   (286 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: آب
دریافت: ۱۳۹۷/۸/۵ | پذیرش: ۱۳۹۷/۱۲/۱ | انتشار: ۱۳۹۷/۱۲/۲۱