دوره 11، شماره 1 - ( 3-1397 )                   جلد 11 شماره 1 صفحات 15-24 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده مهندسی زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران ، re1farahmand@gmail.com
2- گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده فنی و مهندسی و علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران
3- گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده مهندسی زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران
چکیده:   (131 مشاهده)
زمینه و هدف: گندم به‌دلیل تامین بخش اعظم آردهای مورد استفاده برای تهیه نان در اغلب جوامع از جمله ایران، یکی از مهمترین غلات به شمار می ­رود. امکان آلودگی گندم به مایکوتوکسین­ ها، بسته به شرایط مختلف تولید و نگهداری وجود دارد. با توجه به سرطان­ زایی و جهش­ زا بودن مایکوتوکسین­ ها نظارت بر میزان آلودگی در گندم ­های وارداتی و جلوگیری از ورود گندم با کیفیت پایین به زنجیره غذایی امری ضروری است. بنابراین مطالعه حاضر به منظور تعیین آلودگی گندم­ های وارداتی به استان مازندران انجام شد.
روش بررسی: در این تحقیق، نمونه ­های گندم وارداتی از کشورهای حوزه دریای خزر از نظر میزان رطوبت و مایکوتوکسین ­ها (اکراتوکسین A، زیرالنون و دئوکسی­ نیوالنول) مورد ارزیابی قرار گرفتند. آلودگی مایکوتوکسین­ ها به روش HPLC از طریق خالص ­سازی با ستون ایمونوافینیتی برای اکراتوکسین A و زیرالنون، و ستون فاز جامد برای دئوکسی نیوالنول انجام شد.
یافته ­ها: نتایج این مطالعه نشان داد که میانگین اکراتوکسین A، زیرالنــون و دئوکسی ­نیوالنـول در گندم­ های وارداتی به ترتیب 2/24، 133/50و ng/g 181/60 بودند.
نتیجه­ گیری: همه نمونه ها از نظر میزان مایکوتوکسین ­ها بر طبق حدود مجاز تعیین ­شده توسط استاندارد ملی ایران در حد قابل قبول برای مصرف بودند. از طرف دیگر، ارتباط مستقیمی بین میزان دئوکسی ­نیوالنول با میزان رطوبت نمونه ­ها (0/092-) مشاهده نشد و همبستگی بین رطوبت با اکراتوکسین ­A و زیرالنون به ترتیب 0/104 و 0/168 بود.
 
متن کامل [PDF 1565 kb]   (33 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۹۶/۷/۱۹ | پذیرش: ۱۳۹۶/۱۲/۶ | انتشار: ۱۳۹۷/۴/۲۶